Castello di Bardi, Militaire vesting in Bardi, Emilia-Romagna, Italië

Kasteel van Bardi is een vesting gebouwd op een rode jaspis rotsformatie omgeven door verdedigingsmuren, wachttorens en een centraal donjon. De structuur kijkt uit over de vallei eronder en toont de typische indeling van een versterkte middeleeuws bolwerk.

Een vesting bestond al in het begin van de 9e eeuw en werd voltooid in het begin van de 10e onder Berengarius I van Friuli; in 898 werd zij verkocht aan Everardo, bisschop van Piacenza, als toevlucht tegen Hongaarse invallen. In 1257 kocht de ghibellijn Ubertino Landi haar samen met Compiano en maakte haar tot hoofdzetel van zijn familie; de Landi verbouwden de rocca in de 15e eeuw tot haar huidige aanzien. In 1551 verleende Karel V hun de markizentitel en het recht munt te slaan, en eind 16e eeuw maakte Federico Landi het kasteel tot een vorstelijke residentie. Na het uitsterven van de Landi in 1682 ging het leen over naar de Farnese en later de Bourbons van Parma; in de 19e eeuw diende het kasteel als militair gevangenis en gemeentehuis.

Het kasteel herbergt een museum met gereedschap en objecten die laten zien hoe mensen in deze vallei leefden in de 19de en vroege 20ste eeuw. Door deze kamers te lopen krijg je een direct gevoel voor de dagelijkse routines en praktijken van die tijd.

Het kasteel staat op een rode jaspisrots boven de samenvloeiing van de Noveglia en de Ceno, in het centrum van Bardi. De gebouwen binnen liggen op verschillende niveaus en zijn verbonden door smalle trappen die allemaal naar rechts draaien. De weergang op de schuine muren is volledig begaanbaar.

De smalle trappen binnen in het kasteel draaien allemaal naar rechts, een verdedigingstruc om aanvallers te hinderen die met het schild aan de linkerarm omhoogklommen. De vesting herbergt ook de 5 Alpenzalen, gewijd aan kapitein Pietro Cella, de eerste gouden medaille van het Italiaanse Alpenkorps.