Castello di Acri, Kasteelruïne in Acri, Italië

Castello di Acri is een middeleeuwse vesting in de Kalabrische stad Acri, waarvan het belangrijkste overgebleven element een nog staande toren is. De structuur ligt op verheven grond omgeven door dikke verdedigingsmuren die aan hun basis tot vier meter dik zijn.

Archeologische vondsten tonen aan dat de locatie vanaf de steentijd tot en met de bronstijd werd bewoond, lang voordat de middeleeuwse vesting werd gebouwd. Latere bewoners, waaronder oude volkeren, hebben de plaats gewijzigd en hergebruikt, voegend hun eigen constructies toe aan eerdere structuren.

De naam "Rocca dei Bruzii" verbindt de plek met de Bruttii, en de middeleeuwse naam "Castel Vetere" betekent "zeer oud". De kerk Santa Nicola ante ad Castillum, vroeger binnen de muren en nu net erbuiten, wordt gedateerd op de 10e-11e eeuw. De dichter Vincenzo Julia (1838-1894) wijdde een gedicht aan het kasteel, "Al Castello di Acri", gericht tot zijn middeleeuwse muren.

De ruïnes liggen op een verheven positie met vrij toegang om het terrein te verkennen. Het biedt brede uitzichten over het omringende landschap, waardoor bezoeken op heldere dagen beter zijn om de verre gebieden vanaf de heuvel te zien.

De cisterne ten noorden van de overgebleven toren was ongeveer zes meter hoog en twintig meter breed en bleef zichtbaar tot het begin van de twintigste eeuw. In 1999 werden in de kasteelmuren munten van Griekse oorsprong gevonden, waaronder enkele uit Sybaris, andere uit Thurii en één enkele uit Croton, nu in bezit van de Soprintendenza Archeologica della Sibaritide.