Castello di Agazzano, Middeleeuws fort in Agazzano, Italië.

Castello di Agazzano is een versterkt complex aan de rand van het centrum van Agazzano, in het Luretta-dal bij Piacenza, bestaand uit twee aangrenzende gebouwen: een renaissance-rocca en een achttiende-eeuws paleis. De in 1475 herbouwde rocca heeft een rechthoekige plattegrond met schuine muren en een horizontale cordonlijst; van de vier oorspronkelijke ronde hoektorens resteren er twee aan de toegangsgevel. Een ravelijn met ophaalbrug, later vervangen door een gemetselde ingang, gaf toegang tot het complex.

Giovanni Scotti stichtte de fortificatie in de 13e eeuw als verdedigingsstructuur voor de regio. De grote herbouw in 1475 na brandschade introduceerde renaissancearchitectonische elementen die het uiterlijk transformeerden.

In het complex zijn de wapens van de Scotti en de Gonzaga aangebracht, een spoor van het huwelijk in de 15e eeuw tussen Giovanni Maria Scotti en Luigia Gonzaga di Novellara. Het domein hoort bij de Vereniging van Kastelen van het Hertogdom Parma, Piacenza en Pontremoli, en de twee gebouwen dragen nog aparte namen, de rocca en het palazzo.

Het complex hoort bij de Vereniging van Kastelen van de Hertogdommen Parma, Piacenza en Pontremoli. De in 1475 herbouwde rocca bewaart twee van haar vier ronde hoektorens aan de ingangsgevel; de gracht werd in de 18e eeuw vervangen door een tuin. De toegang liep via een ravelijn met ophaalbrug, later vervangen door een gemetselde ingang.

Het 18e-eeuwse woonhuis verrees op de ruïnes van het kasteel naast de rocca, niet op een dorpsplaats. In 1741 ging het complex na de dood van de laatste erfgenaam Ranuccio over naar zijn oudste dochter Margherita, die het als bruidsschat meebracht aan graaf Girolamo Anguissola van Podenzano; hij voegde daarna Scotti aan zijn eigen achternaam toe.