Cencelle, Archeologische vindplaats in Tarquinia, Italië.

Cencelle is een archeologische site nabij Tarquinia met de overblijfselen van een middeleeuwse nederzetting met huizen, versterkingsmuren en meerdere bewoningsniveaus. De opgravingen onthullen de ruimtelijke indeling en organisatie van deze historische gemeenschap op het terrein.

Paus Leo IV stichtte de stad op 15 augustus 854, zoals het Liber Pontificalis vermeldt, om de inwoners en het bisdom van Centumcellae (Civitavecchia) een veiliger zetel te geven tegen Saraceense rooftochten aan de Tyrreense kust. Hij noemde haar Leopoli, maar vroege akten vermelden Centumcellae, later Centucelle en Cencelle. De hoofdkerk San Pietro werd tussen het einde van de 11e en het begin van de 12e eeuw groter herbouwd. Na schade door de aardbeving van 1349 verviel de stad; begin 15e eeuw golden haar gronden als verwoest en onbewoond.

De naam Leopoli, opgetekend door de biograaf van de paus, raakte nooit ingeburgerd: in de akten van de eerste eeuwen heet de stad Centumcellae, later Centucelle, Cincelle en ten slotte Cencelle. Na het einde van de eredienst kwam in het linker schip van San Pietro een klokkenoven en in de crypte installaties voor de verwerking van landbouwproducten.

De opgegraven sectoren liggen op een hoogte tussen de rivier de Mignone en zijn zijrivier de Melledra, bereikbaar vanuit de omgeving van Tarquinia; de bodem is ongelijk en de structuren liggen in de open lucht. De opgravingen van de Sapienza-universiteit van Rome begonnen in 1994 en gaan door onder Giorgia Maria Annoscia, waardoor sommige sectoren tijdens de werkzaamheden afgesloten kunnen zijn.

Paus Leo IV noemde de nieuwe stad Leopoli, maar die naam bleef niet hangen: vroege akten spreken van Centumcellae, later Centucelle, Cincelle en uiteindelijk Cencelle. In de tweede helft van de vijftiende eeuw werd de plek in verband gebracht met de aluinmijnen van de Tolfa-bergen.