Château de Nus, Middeleeuws kasteel in Nus, Italië.

Het Castello di Nus, ook château de Plane genoemd, staat op een uitloper ten noordwesten van het gehucht Plane in Nus en bewaakt het dal van Saint-Barthélemy. De huidige vorm gaat grotendeels terug op 1595, toen de wederopbouw na een brand het oorspronkelijke bouwlichaam met een ronde toren verenigde. De plattegrond is T-vormig; de vervallen zuidgevel bewaart een kruisvenster en in de binnenplaats waren oven en fontein eertijds gemeenschappelijk bezit.

Het kasteel is gedocumenteerd op 22 oktober 1287, toen Guillaume de Nus het in leen ontving van de graaf van Savoye; de stenen wijzen op een eerdere oorsprong. Een verdelingsakte van 1310 tussen de broers Jean en Alexandre de Nus noemt keuken, zalen, stallen, oven, donjon, fontein in de binnenplaats en Sint-Michielskapel. De huidige vorm komt voort uit de wederopbouw na een brand, met het jaartal 1595 gebeiteld in de latei van de binnenplaats.

Het kasteel is nog bewoond en opent alleen bij bijzondere gelegenheden, zoals de FAI-dagen. De naam herinnert aan de heren van Nus, die het vanaf 1287 als leen van de graven van Savoye hielden; het gehucht eronder heet Plane. Naast het kasteel stond een aan de heilige Michaël gewijde kapel waar lang geen diensten werden gehouden.

Dit pand is nog steeds bewoond en niet toegankelijk voor het publiek, behalve bij bijzondere gelegenheden zoals de Giornata FAI. Informeer ter plaatse naar de actuele situatie voordat je een bezoek plant. Het kasteel staat op een promontorium ten noordwesten van het gehucht Plane, aan de ingang van het dal van Saint-Barthélemy.

De vierkante toren, vergelijkbaar met die van Aostadaalse kastelen uit de 11e en 12e eeuw, bleef staan tot het begin van de 20e eeuw en stortte toen in; de oostelijke vleugel was toen al grotendeels vervallen. Een deelakte uit 1310 tussen de broers Jean en Alexandre de Nus noemt de nog zichtbare oven, de fontein in de binnenplaats en de Sint-Michielskapel als gemeenschappelijk bezit.