Castello di Moccò, Middeleeuws kasteel in San Dorligo della Valle, Italië.

Castello di Moccò staat op een heuvel tussen het Karst-plateau en de berg San Michele en kijkt uit over de Rosandra-vallei en de nederzetting Bagnoli eronder. Vanaf deze verhoogde positie kon de vesting de toegang tot beide geografische gebieden controleren en diende als een belangrijk defensief punt op deze strategische grenslocatie.

Het kasteel wordt in 1233 voor het eerst vermeld als "castro de Muchou" en was in handen van de bisschoppen van Triëst, die het bouwden om de handelsroute naar Ljubljana te beheersen. In 1268 op kosten van de patriarch van Aquileia herbouwd, wisselde het tussen Triëst, Venetië en de Oostenrijkse hertogen; de Venetianen verlaagden in de 15e eeuw de torens. In oktober 1511 belegerden Triestijnse troepen onder bisschop Peter Bonomo met tweehonderd Tsjechische voetknechten en tweehonderd Kroatische ruiters het kasteel; het Venetiaanse garnizoen gaf zich na twintig kanonschoten over.

Het kasteel weerspiegelt de ontwikkeling van grensverdedigingen, met zijn originele torens later aangepast om aan te sluiten bij de omliggende muren. Deze veranderingen laten zien hoe de structuur zich aanpaste aan verschillende defensieve behoeften gedurende de tijd.

Alleen de noordwestzijde van de heuvel geeft toegang tot de top, waar de ingang van het kasteel lag; de overige hellingen zijn steil. De ruïne bereikt men te voet vanuit de omgeving Breg bij het kerkhof van Sant'Antonio in Bosco, boven Bagnoli della Rosandra. Er is weinig muurwerk over: let op de in de rots uitgehouwen funderingsgroeven en het 9 m lange muurstuk met de boog.

Een segment van 9 meter lang muur met een boogopening blijft zichtbaar en draagt sporen van modificaties uit de Eerste Wereldoorlog. De opening werd in die periode aangepast om een machinegeweerposititie in de verdedigingslinie van de vesting in te passen.