Castello di Marchierù, Middeleeuws kasteel in Villafranca Piemonte, Italië.

Castello di Marchierù is een kasteel in Villafranca Piemonte met een hoofdverblijf, adellijke kapel, personeelsquartieren, stallen en een boerderij binnen versterkte muren. Het complex brengt verschillende structuren uit verschillende periodes samen op een enkele functionerende plek.

Het kasteel wordt voor het eerst vermeld in 1220, in een document over een schenking van goederen aan de abdij van Santa Maria di Cavour. Van de heren van Barge ging het op 11 maart 1251 bij akte over naar Thomas II van Savoye, en via Thomas III naar Filips, stichter van de tak Savoye-Achaia. In 1482 kwam het aan de Petitti, neven van Antonio Bocchiardi, en het jaar daarop terug aan het huis Savoye.

De naam Marchierù komt waarschijnlijk van "marcio", goed bevloeid, door de talrijke bronnen met constante temperatuur die het gebied voortdurend bevloeibaar maakten. Minder waarschijnlijke verklaringen verwijzen naar het naburige "marchesato" van Saluzzo of naar het Franse "macheron", het puin na de doortocht van Frederik Barbarossa. In 1991 ontving het kasteel de nationale raad van de oud-leerlingenvereniging van de militaire school Nunziatella, voor het eerst buiten Napels.

Het kasteel is een particulier historisch landhuis in het gehucht Soave van Villafranca Piemonte, nog steeds eigendom van de familie Prunas Tola, en dus geen regelmatig geopend monument. Bezoek hangt af van de eigenaars; het ligt op het platteland buiten het centrum, is met de auto bereikbaar en toegang moet vooraf worden bevestigd.

In 1991 vergaderde de nationale raad van de alumni-vereniging van de militaire school Nunziatella in het kasteel, in dezelfde zaal waar het Verdrag van Cavour werd ondertekend, voor het eerst buiten de eigen zetel; gastheer was de voorzitter van de afdeling Piëmont-Aostadal, de huidige eigenaar.