Castello di Maniago, Kasteelruïne op de hellingen van de Monte Jôf in Maniago, Italië

Castello di Maniago is een middeleeuwse versterking op een heuvel boven de stad, met ruïnes van een centrale toren en diverse verbonden gebouwen rond een binnenplaats. De structuren tonen hoe defensieve en woonruimten in één complex waren gecombineerd.

Het kasteel werd in de 12e eeuw gebouwd, nadat keizer Otto II de schenking van het leen Maniago aan patriarch Rodoaldo van Aquileia bevestigde, dat door de afstand tot Aquileia moeilijk te besturen was. Het leen werd verdeeld onder de families Flagogna, Pinzano, Polcenigo en Varmo als "feudo di abitanza", in ruil voor de bewaking ervan. Op 15 december 1277 verkochten de Flagogna hun aandeel aan Olvrando di Maniago, wiens zoon Galvano tot 1329 de overige families uitkocht. In juni 1420 nam Venetië het kasteel in, in 1630 werd het verlaten.

De naam van het kasteel komt van de familie Maniago, die op 15 december 1277 het aandeel van de Flagogna kocht en later geleidelijk de bezittingen van de Pinzano en Varmo verwierf. Het nog bestaande kerkje San Giacomo werd in 1355 deel van het complex. Tegenwoordig is de plek overwoekerd en de vroegere burchtnederzetting door dicht struikgewas bedekt.

De ruïne ligt op de hellingen van de Monte Jôf boven Maniago, niet op een heuveltop in het centrum. U bereikt haar te voet; de kerk San Giacomo, sinds 1355 deel van het kasteelcomplex, staat nog net voor de eerste muurring, terwijl de burchtnederzetting nu door dichte begroeiing is overdekt. Stevig schoeisel is nuttig op de oneffen bodem.

De centrale toren, bekend als de Turris Magna, werd zo stevig gebouwd dat delen ervan tot vandaag overleefd hebben en het meest zichtbare element van de ruïnes blijven. Zijn behoud geeft bezoekers een duidelijk beeld van middeleeuwse bouwtechnieken.