Casa Scaccabarozzi, Neoclassicistisch woongebouw in de wijk Vanchiglia, Turijn, Italië.

Casa Scaccabarozzi is een neoklassiek woongebouw op de hoek van Corso San Maurizio en Via Giulia di Barolo in de Turijnse wijk Vanchiglia. De trapeziumvormige plattegrond versmalt aan één zijde tot slechts 54 centimeter, terwijl de tegenoverliggende gevel 4,35 meter meet. De gevel is geschilderd in banden van okergeel en stofroze, gescheiden door bleke pilasters en kroonlijsten, met hoge rechthoekige vensters met donkere lamellenluiken en kleine balkons omsloten door zwarte ijzeren hekken op stenen consoles.

Alessandro Antonelli kreeg het kleine hoekperceel als betaling voor zijn werk voor de Società Costruttori di Vanchiglia. Toen de onderhandelingen over de aangrenzende kavel mislukten, bouwde hij een rendementspand met één appartement per verdieping: de eerste vier in 1840, later nog twee en in 1881 de bovenste verdieping. Hij noemde het naar zijn vrouw Francesca Scaccabarozzi; het paar woonde er kort voordat het naar Via Vanchiglia 9 verhuisde.

Turijners noemen het Fetta di Polenta, plak polenta, vanwege de okergele kleur en de trapeziumvormige plattegrond. Het gebouw stond ook bekend als Casa luna en la spada. Op de begane grond was het Caffè del Progresso gevestigd, een ontmoetingsplaats van carbonari en revolutionairen.

Toegang tot het gebouw gebeurt via ingangen aan de straathoek, hoewel het interieur beperkte ruimte heeft vanwege het smalle trappenhuisontwerp. Een katrolsysteem op het dak stelt bewoners in staat grote meubilair en voorwerpen door de ramen te verplaatsen.

De muur van 54 centimeter tegenover de Corso San Maurizio verbergt een schacht waarin Antonelli de schoorsteen, een deel van de waterleidingen en oorspronkelijk de toiletten van elk appartement onderbracht. Op de bovenste verdieping werd een katrol aangebracht, nog zichtbaar vanaf de Via Giulia di Barolo, omdat de smalle stenen wenteltrap geen omvangrijke lasten toelaat.