Argimusco, Archeologische vindplaats in Montalbano Elicona, Italië

Argimusco is een archeologische vindplaats bij Montalbano Elicona waar grote zandsteenblokken op ongeveer 1200 meter hoogte in het Malabotta Forest Nature Reserve staan. Deze rotsformaties vormen geometrische en organische vormen die zich tegen de Siciliaanse hemel aftekenen.

Rond de stenen zijn geen sporen van prehistorische bewoning — aardewerk, werktuigen of botten — gevonden, waardoor archeologen de vormen toeschrijven aan winderosie van kwartszandsteen. Astrofysicus Andrea Orlando opperde astronomische uitlijningen en een rituele of kalenderfunctie, terwijl Paul Devins delen als door mensen bewerkt beschouwt en ze in de late middeleeuwen of later dateert. In juni 2015 mat de SB Research Group van de Universiteit van Triëst akoestische resonanties tussen de rotsen.

De plaatselijke overlevering houdt de stenen voor dolmens en menhirs van een prehistorische bevolking en geeft enkele rotsen namen: „Biddende Maagd”, „De Monnik”, „Het Mannelijke Gezicht” en „De Adelaar”. Sinds 2012 verbindt het Festival di Archeoastronomia 'Pietre&Stelle' het plateau met de hemel; Franco Battiato was in 2014 eregast en koos de plek later voor de clip van zijn lied Torneremo ancora.

Het plateau ligt boven de 1.000 m aan de noordrand van het Bosco di Malabotta, tussen de Tyrrheense Zee en het Alcantara-dal, verdeeld over Montalbano Elicona, Tripi en Roccella Valdemone. De twee hoge stenen van Portella Cerasa en de rots met ingekraste zon bij Portella Zilla zijn de oriëntatiepunten. Op het open grasland slaat het weer snel om; neem bescherming tegen wind en regen mee.

De namen van de rotsen — „Biddende maagd“, „De Monnik“, „Het Mannelijke Gezicht“ en „De Adelaar“ — komen uit de volkstraditie, niet uit de archeologie. Rond de stenen zijn geen aardewerk, werktuigen of botten gevonden; archeologen schrijven de vormen daarom toe aan winderosie en niet aan menselijk hakwerk.