Area marina protetta Santa Maria di Castellabate, Beschermd zeegebied in de Provincie Salerno, Italië

Het mariene beschermde gebied Santa Maria di Castellabate omvat 7.075 hectare zee en 2 hectare kust in de gemeente Castellabate, tussen de Punta di Ogliastro en de baai van Sauco. Het is verdeeld in drie zones: integraal reservaat A (169 ha, tussen Punta Tresino en Punta Pagliarola, zwemmen verboden), algemeen reservaat B (3.092 ha, met een subzone B1 van 134 ha bij het dennenbos van Licosa) en gedeeltelijk reservaat C (3.699 ha). De zeebodem herbergt koraalalgengemeenschappen en Posidonia oceanica-zeegrasvelden.

Het gebied ontving in 2009 officiële beschermingsstatus na decennia van wetenschappelijk onderzoek dat in de jaren 1960 begon. Onderzoekers concentreerden zich op het begrijpen van de mariene ecosystemen tussen Tresino en Licosa, wat het ecologische belang van de regio onthulde.

De naam van het reservaat komt van het kustdorp Santa Maria, een van de maritieme frazioni van Castellabate waaraan het grenst, naast Tresino, Lago, San Marco, Licosa en Ogliastro Marina. De kreeftachtige Syriella castellabatensis, in 1975 bij Licosa ontdekt, is naar de plek vernoemd. Voor Licosa ligt een vermetidenrif van Dendropoma cristatum, een mediterrane bioconstructie die op tropische koraalriffen lijkt.

Het reservaat is verdeeld in drie afzonderlijke zones met verschillende regels voor zwemmen, duiken en bootgebruik. Bezoekers moeten de specifieke reglementen voor hun beoogde activiteit controleren voordat zij naar binnen gaan om ervoor te zorgen dat zij de passende richtlijnen volgen.

Wetenschappers ontdekten een voor de wetenschap nieuwe schaaldiersoort genaamd Syriella castellabatensis in de wateren van het reservaat. Deze bevinding onderstreept de ecologische waarde van het gebied en zijn rol in het onthullen van eerder onbekende mariene soorten.