Basilica di Santa Maria del Colle, Renaissance kleine basiliek in Pescocostanzo, Italië.

De Basilica di Santa Maria del Colle is een renaissancekerk met een langwerpige plattegrond van vijf schepen en vier traveeën; het stenen interieur bevat vijf cassetteplafonds, vooral gemaakt door Carlo Sabatini uit Anversa degli Abruzzi tussen 1670 en 1682 en voltooid in 1742. De hoofdgevel met een portaal uit 1558 kijkt uit op een breed terras, terwijl het oude romaans-gotische portaal in 1580 werd verplaatst naar de ingang van de noordzijde, boven aan een trap. Tot de gesneden, beschilderde en vergulde houten beelden behoort de 13e-eeuwse Madonna del Colle.

De basiliek werd na de aardbeving van 1456 gebouwd en uitgebreid tot zijn vijf-schepen structuur met renaissancefacade in de 16e eeuw. Deze wederopbouw toont hoe de lokale gemeenschap haar religieuze ruimten na de natuurramp vernieuwde.

De naam van de kerk komt van de Colle, de hoogte waarop het dorp na 1466 groeide. De houten beelden, waaronder de 13e-eeuwse Madonna del Colle, worden in processie door Pescocostanzo gedragen. Het smeedijzeren hek van Sante di Rocco, in 1707 voltooid door zijn neef Ilario, draagt het motto ETENIM NON POTUERUNT MIHI, nog leesbaar op de architraaf van het atelier onderaan de trap.

De kerk staat aan de hoofdstraat van Pescocostanzo en is bereikbaar via een trap die naar de noordelijke zijingang met zijn laatmiddeleeuwse portaal leidt. De hoofdfaçade kijkt uit op een breed terras, en ernaast rijst de klokkentoren op, een rechthoekige toren met een piramidale spits. Men komt binnen via de zijdeur boven aan de trap, waar het portaal in 1580 naartoe werd verplaatst.

Het smeedijzeren hek werd in 1699 begonnen door de Pescocostanzo-smid Sante di Rocco en in 1707 voltooid door zijn neef Ilario; het toont dieren, mensen en engelen. Boven de deur van het atelier aan de voet van de trap staat het motto ETENIM NON POTUERUNT MIHI (toch konden zij mij niet overwinnen). De bronzen adelaars van de wijwatervaten zijn van Cosimo Fanzago.