Basilica di San Quirino, Renaissancekerk in Correggio, Italië

De Basilica di San Quirino is een renaissancekerk met basilicale plattegrond en drie schepen, in haar structurele delen voltooid in 1524 en ingewijd in 1525. De klassieke gevel, voltooid in 1782, toont zichtbare baksteenoppervlakken met marmeren kapitelen, kroonlijsten en basementen, het resultaat van een ingreep door Carmela Adani in 1964. De stadstoren staat rechts van de gevel, werd midden 14e eeuw gebouwd en later als klokkentoren ingericht.

De kerk van de heiligen Michaël en Quirinus is vanaf 1009 gedocumenteerd en lag in 1039 infra castro Corigia. Op 1 november 1508 stichtte kardinaal Francesco Alidosi, apostolisch legaat, op verzoek van graaf Giberto X Da Correggio het kapittel. Op 31 maart 1512 schonken de Da Correggio de kanunniken het Ortazzo naast de oude grachten; de nieuwe basiliek werd op 5 oktober 1525 door bisschop Giovanni Maria Colonna ingewijd, het binnenwerk eindigde in 1587.

De kerk is nog steeds de zetel van de parochie San Quirino, en de rol van de kanunniken leeft voort in de aangrenzende stadstoren, die begin zestiende eeuw de klokkentoren van de basiliek werd. In de klokkenkamer hangt een gelui van zeven klokken; de grootste, in 1709 gegoten door Pietro Bosi uit Parma, heet de Campanone.

De basiliek ligt aan de piazza San Quirino en sluit de oostzijde van het oude Castello-plein, de huidige corso Cavour, af. Rechts van de gevel staat de stadstoren met zeven klokken; aan de voet zijn de sporen van de spitsboog zichtbaar die naar de oude stad leidde. Zoek de droogschilderingen in het gewelf van de begane grond.

De stadstoren naast de façade, rond het midden van de 14e eeuw gebouwd ter verdediging van het Castelvecchio, werd begin 16e eeuw omgevormd tot klokkentoren van de basiliek. Het onderste deel toont nog de sporen van de grote spitsboog die de toegang tot de oude stad vormde, en op het gewelf van de benedenruimte zijn droogschilderwerken uit het laatste kwart van de 15e eeuw weer tevoorschijn gekomen. De klokkenkamer herbergt zeven klokken; de grootste, de Campanone, werd in 1709 gegoten door de Parmezaan Pietro Bosi voor de Gemeenschap.