Borgo Marinari, Historische zeewijk in Napels, Italië

Borgo Marinari ligt op het Isolotto di Megaride naast het Castel dell'Ovo, in de wijk San Ferdinando, verbonden met het vasteland door een kunstmatige landengte naar Borgo Santa Lucia. Naast het kasteel telt het borgo weinig woningen: zes paleizen van twee verdiepingen rond een klein pleintje, met bars, restaurants, winkels en werkplaatsen voor bootreparatie. De kleine haven bedient de watersportclubs aan de kade van Santa Lucia, waar motorboten, jachten en zeilboten liggen.

In de 1e eeuw v.Chr. stond op het eilandje Megaride een dépendance van de villa van Licinius Lucullus. In de 5e eeuw stichtten Basiliaanse monniken er een klooster, eerst gewijd aan San Salvatore, later aan San Sebastiano; alleen de kerk San Salvatore resteert. Door dreiging van een Normandische invasie in de late hertogelijke tijd werden de monniken verplaatst voor een fort, dat architect Buono ombouwde tot de kiem van het Castel dell'Ovo. In 1886 keurde de stad het plan van ingenieur Luigi Lopez goed om vissers van de kust bij Pizzofalcone onder het kasteel te huisvesten.

Lokale restaurants serveren traditionele Napolitaanse visschotels volgens familierecepeten die door generaties zijn doorgegeven. Deze voedseltraditie vormt het dagelijks leven in het dorp en laat zien hoe de zee de identiteit van de plaats bepaalt.

Het dorp is gemakkelijk te voet te verkennen en biedt directe toegang tot restaurants, cafés en waterpolssportfaciliteiten aan de oever. De ligging dicht bij het centrum van Napels maakt het eenvoudig een bezoek te combineren met andere attracties in de stad.

Op het eilandje Megaride lag in de 1e eeuw v.Chr. een dépendance van de villa van Licinius Lucullus; in de 5e eeuw stichtten basiliaanse monniken er een klooster, eerst gewijd aan San Salvatore, later aan San Sebastiano, wat het eilandje de naam Isolotto di San Salvatore gaf. Van het klooster rest alleen de kerk San Salvatore.