Santa Giustina, Venice, Voormalige kerk in Castello, Venetië, Italië.

Santa Giustina is een onttrokken kerk in Castello, Venetië, aan het Campo Santa Giustina. Alleen de weelderige gevel van Istrische steen rest, zonder het in 1844 gesloopte fronton: hij is in drieën verdeeld door hoge Korinthische halfzuilen op gebeeldhouwde voetstukken, met twee getraliede vensters en een rondboogportaal geflankeerd door gevleugelde putti. Drie cenotafen van de Soranzo staan erboven; binnen zijn twee gotische vensters met fijn maaswerk dichtgemetseld.

Volgens de legende werd de kerk in de 7e eeuw gesticht door de heilige Magnus; in 1219 werd ze gewijd en viel onder San Pietro di Castello. In 1448 wees een pauselijke bul haar toe aan de augustinessen van Murano. De façade werd in 1640 herbouwd door Baldassare Longhena op kosten van de familie Soranzo. De parochie werd in 1807 opgeheven, de orde in 1810 ontbonden, en in 1844 werd het gebouw een militaire school.

De façade werd in 1640 door de familie Soranzo besteld bij Baldassare Longhena om hun geslacht te verheerlijken, niet de parochie. Elk jaar op 7 oktober, het feest van de heilige Justina en de verjaardag van Lepanto, kwam de doge hier in officiële processie, en werden munten met het beeld van de heilige geslagen, giustine genoemd.

Het gebouw bevindt zich in de wijk Castello en is bereikbaar via de kanalen en straten van de buurt. Omdat het een voormalige kerk is, moeten bezoekers voor het bezoek de huidige openingstijden en toegankelijkheidsmogelijkheden controleren.

Het gebouw was lange tijd geassocieerd met Augustijnse nonnen die daar eeuwenlang leefden en baden. De nonnen vertrokken toen de structuur aan het einde van de jaren 1800 zijn religieuze functie verloor, wat het einde van een belangrijk hoofdstuk in zijn verleden markeerde.