San Tomà, Venice, Barokke kerk in San Polo, Venetië, Italië

San Tomà is een kerk met één schip in de wijk San Polo in Venetië, tegenover de Scoletta dei Calegheri. De classicistische gevel, vanaf 1742 herbouwd door Francesco Bognolo, draagt vijf beelden van Francesco Cabianca uit 1696-1699: bovenaan de Ongelovigheid van Sint-Thomas, geflankeerd door de heiligen Petrus en Jacobus. Binnen is het plafondfresco met de Marteling van Sint-Thomas van Jacopo Guarana, binnen de quadratura van Giuseppe Moretti.

Gesticht in 973 als kerk van de heiligen Sergius en Bacchus, met een aangrenzend klooster, werd ze in 1395 voor het eerst verbouwd. In 1538 volgde een herbouw met drie schepen en de wijding aan de heilige Thomas. De barokke gevel werd in 1652 voltooid door Giuseppe Sardi naar een ontwerp mogelijk van Baldassare Longhena; na de afbraak vanaf 1742 bouwde Francesco Bognolo haar classicistisch opnieuw op, met herplaatsing van de beelden van Francesco Cabianca (1696-1699).

De naam San Tomà is Venetiaans voor de apostel Thomas. Het altaarstuk op het tweede altaar links, geschilderd door Giovanni Fazioli in 1789 of eerder, toont de heilige Marcus die de schoenmaker Anianus geneest; het behoorde toe aan de nabijgelegen Scuola dei Calegheri, het schoenmakersgilde, en verving een schilderij van Palma de Jongere.

De kerk kan te voet bereikt worden door een klein plein over te steken en ligt in de buurt van lokale gildgebouwen. Omdat dit een actieve plaats van aanbidding is, moeten bezoekers respectvol gekleed gaan en lawaai tot een minimum beperken.

Een middeleeuwse tombe op de buitenmuur toont Giovanni Priuli, een militair figuur uit de veertiende eeuw, in een ongebruikelijke pose. Zijn voeten rusten op een kleine hond, een vreemde en opvallende detail die veel bezoekers missen.