Badia di San Bartolomeo, Katholieke kerk in Anghiari, Italië

De Badia di San Bartolomeo, ook kerk van Badia genoemd, staat aan de piazzetta della Badia in het centrum van Anghiari. De kloosterkerk, in de 14de eeuw door de Tarlati herbouwd en in 1447 vergroot, heeft een asymmetrisch interieur door latere verbouwingen. Binnen staan een houten Madonna toegeschreven aan Tino di Camaino, een Toscaans houten Crucifix met Noord-Europese iconografie, een stenen ciborium uit de 15de eeuw in het koor en een gebeeldhouwd stenen dossale toegeschreven aan Desiderio da Settignano.

De Camaldolese monniken bouwden het complex in 1104 na een schenking van Bernardino di Sidonia dei Conti di Galbino Mille, bij de plek van de huidige middelbare school Leonardo da Vinci. De kerk werd in de 14e eeuw door de Tarlati herbouwd, nadat het eerdere gebouw als vesting had gediend, en in 1447 vergroot. Van de oorspronkelijke zeven altaren bleven er vijf over na de restauratie van 1775.

De naam „badia" komt van het Latijnse abbatia en duidt op een kloosterstichting, niet op een parochiekerk. De kamaldulenzermonniken bouwden haar in 1104 op grond geschonken door Bernardino di Sidonia dei Conti di Galbino Mille, naast de huidige middelbare school Leonardo da Vinci. Binnen vallen het houten Madonnabeeld toegeschreven aan de Sienese beeldhouwer Tino di Camaino op en een Toscaans houten crucifix met Noord-Europese iconografie.

De kerk staat aan de piazzetta della Badia, naast het complex waar nu de middelbare school Leonardo da Vinci is gevestigd, op een centraal punt in het dorp. Bezoekers komen te voet via het historische centrum; het interieur, in de loop der eeuwen verbouwd en vergroot, wordt betreden vanaf het pleintje.

Het pijporgel op de zangersgalerij tegen de tegengevel werd in 1804 gebouwd door Andrea Feligiotti, met hergebruik van het pijpwerk van een ouder instrument. Het is gaaf bewaard in zijn oorspronkelijke klankkarakter, heeft een volledig mechanische tractuur en telt 10 registers.