Église Saint-Martin, Romaanse parochiekerk in Arnad, Italië.

Chiesa San Martino is een romaanse parochiekerk in Arnad met karakteristieke ronde bogen en massieve stenen muren. Het gebouw vertoont typische architecturale elementen met eenvoudige geometrische vormen en stevige metselwerkconstructie.

In de 9e eeuw stond hier een kapel van het benedictijnenklooster Fruttuaria; de fundamenten ervan zijn bewaard in de centrale apsis. Nadat een overstroming in de 11e eeuw de parochiekerk Saint-Germain d'Auxerre verwoestte, werd de kapel herbouwd als drieschepige basiliek. In 1181 droegen de benedictijnen haar over aan de prior van Saint-Gilles in Verrès. Giorgio di Challant bevorderde de gewelven en het tufstenen portaal van het late 15e eeuw, en de restauraties van 1949-52 verwijderden de meeste barokke toevoegingen.

Het tufstenen portaal toont twee verstrengelde boomstammen, uitgelegd als het huwelijk van een barones van Vallaise uit Arnad met een graaf van Challant uit Issogne, neef van prior Georges de Challant. Binnen liet de linker kapel door de baronnen van Vallaise bouwen, de rechter door de rozenkransbroederschap. Naast het houten altaar van de rechter kapel staat het parochiemuseum met houten beelden, reliekhouders, liturgische gewaden en boeken.

De kerk ontvangt bezoekers tijdens religieuze diensten en kan van buiten af op elk moment worden bezichtigd. Voor specifieke openingstijden en toegangsgegevens is het beter om lokale informatiebronn te raadplegen.

De best bewaarde fresco's, van een anonieme «Maestro di Arnad», bevinden zich in de ruimte tussen het dak en de gewelven van de linkse beuk en zijn om veiligheidsredenen normaal niet toegankelijk. Herkenbaar zijn Sint-Joris en de draak, het Gastmaal van Herodes, de Apostelen, een Kruisiging, Sint-Mauritius te paard en het Martelaarschap van Sint-Stefanus. Dezelfde schilder beschilderde de rechter buitenmuur, waar een Mis van Sint-Gregorius en grote figuren van Sint-Christoffel en Sint-Petrus de zijdeur flankeren.