Grotta del Gelo, IJsgrot in Randazzo, Italië

Grotta del Gelo is een ijsgrot op de noordhelling van de Etna op 2043 meter hoogte, zich uitstrekkend ongeveer 120 meter in de berg. Het heeft een grote ingang van ongeveer 10 bij 5 meter en bevat permanente ijsformaties in de vorm van hangende en staande ijspegels in heel de gang.

De grot ontstond tijdens een uitbarsting van de Etna tussen 1614 en 1624 toen lavastromen holle ruimtes in de berg creëerden. Het werd voor het eerst geregistreerd in een wetenschappelijke publicatie in 1880, waardoor het breder bekend werd.

De naam van de grot verschijnt als „Bocche del Gelo“ (Mond van de Vorst) in Sartorius von Walterhausens werk uit 1880, hoewel bewoners hem al eeuwen kenden. Legenden verhalen van een schat in de Grotta del Gelo, een verhaal dat ook aan andere vulkaangrotten op de Etna hangt.

De grot vereist een veeleisende wandeling vanaf Piano Provenzana die door dennenbossen en vulkanisch terrein voert. Sterke benen en robuuste wandelschoenen zijn essentieel vanwege de steile hellingen en ruw terrein.

De eerste schriftelijke vermelding van de grot staat in het werk van Sartorius von Waltershausen uit 1880, dat haar "Bocche del Gelo" noemt. Plaatselijke legenden verhalen van een verborgen schat binnenin, een verhaal dat ook bij andere vulkaangrotten op de Etna de ronde doet. De ijsmassa groeide tot de jaren 1980, nam af na de nabije uitbarsting van 1981 en door het klimaat, en groeide na 2014 weer aan.