Grotte Guattari, Archeologische vindplaats in San Felice Circeo, Italië.

De Guattari-grot is een archeologische vindplaats in San Felice Circeo aan de Italiaanse kust met skeleetresten van Neandertalers en grote dieren in zijn kalkstenen kamers. Botten van oerrossen, herten, neushoorns en olifanten zijn hier bewaard gebleven, evenals sporen van menselijke bewoning van tienduizenden jaren geleden.

De ingang werd op 24 februari 1939 bij toeval ontdekt, toen arbeiders die steen wonnen voor grondeigenaar A. Guattari een aardverschuiving verwijderden die de grot afsloot. Alberto Carlo Blanc en L. Cardini begonnen meteen te graven en bergden de schedel Guattari 1 en twee onderkaken. Begin jaren 1950 lag het onderzoek stil; in oktober 2019 werd het hervat en in 2021 werden negen nieuwe Neanderthalers gemeld, elf in totaal.

De grot is genoemd naar Alessandro Guattari, de grondeigenaar op wiens terrein de ingang op 24 februari 1939 werd blootgelegd. De lokale schrijver Antonio Pennacchi vertelde het verhaal opnieuw in zijn boek ‘Le iene del Circeo’ en liet Blancs kannibalismehypothese herleven. De neanderthalerschedel wordt bewaard in het Museo Pigorini, de twee onderkaken bij de antropologische dienst S.A.B.A.P.-Latium.

De grot is alleen via geleide rondleidingen voor bezoekers opengesteld om de archeologische hulpbronnen te beschermen en de wetenschappelijke waarde van de plaats te behouden. Bij een rondleiding leert u hoe onderzoekers fossiele resten interpreteren en wat deze onthullen over het leven in oude tijden.

Hyena's gebruikten de grot ooit als hol en voedselopslag, waardoor duizenden knaagsporen achterbleven die details over de oude omgeving onthullen. Deze dierensporen helpen onderzoekers het landschap en de omstandigheden te begrijpen die bestonden toen mensen de plaats bewoonden.