Innichen Abbey

Innichen Abbey is een benedictijner klooster in Zuid-Tirol met een romaanse kerk met een centraal schip dat wordt omgeven door twee kleinere zijschepen, een transept en een koor. De massieve klokkentoren werd tussen 1323 en 1326 gebouwd en beheerst het architectonische complex.

Vorst Tassilo III van Beieren stichtte het klooster in 769 en verleende gronden in het Pusterdal aan de abt voor christelijke bekering in de regio. De kerk werd later in Romaanse stijl herbouwd, terwijl crypten uit ongeveer 1140 behouden bleven.

De kerk is gewijd aan Sint Candidus, wiens aanwezigheid in de crypte tot vandaag belangrijk is. Bezoekers vinden hier een verbinding tussen vroegmiddeleeuwse verering en de plaatselijke gemeenschap die dit heiligdom al eeuwenlang bezoekt.

Het terrein is gemakkelijk te voet bereikbaar en stelt bezoekers in staat de buitenmuren, pilaren en absissen uit verschillende bouwperiodes te verkennen. De binnenruimten onthullen architectonische lagen uit meerdere perioden, van vroege crypten tot latere gotische elementen.

De kerk bevat 13de-eeuwse fresco's met afbeeldingen van scheppingsverhalen, opmerkelijk in hun artistieke uitvoering. Deze muurschilderingen bieden inzicht in middeleeuwse religieuze beelden en vertegenwoordigen een zeldzaam voorbeeld van deze kunstvorm in de Alpenregio.