Santa Maria presso San Satiro, Renaissance parochiekerk in Milaan, Italië.
Santa Maria presso San Satiro is een parochiekerk in Milaan met een middenschip, een dwarsschip onder een halfronde koepel en klassieke zuilen langs de muren. De architectuur combineert verschillende periodes, waarbij het interieur hoofdzakelijk uit de renaissance stamt en een kleine negende-eeuwse kapel aan de zijkant is aangebouwd.
Aartsbisschop Anspertus stichtte in 879 een klein heiligdom ter ere van de heilige Satyrus van Milaan, broer van de heilige Ambrosius. Eeuwen later kreeg Donato Bramante tussen 1478 en 1483 de opdracht om de structuur om te bouwen tot een grotere kerk.
De naam verwijst naar het oudere heiligdom van de heilige Satyrus, broer van de heilige Ambrosius, dat de renaissancekerk omvat en nog steeds herbergt. Binnen bewaart de sacristie terracotta bustes van Agostino de Fondulis, die ook een terracotta dode Christus voor het sacellum maakte. Het hoofdaltaar draagt Giuseppe Peroni's schilderij uit 1764, de extase van de heilige Philippus Neri.
De kerk ligt aan een smalle, onregelmatig veelhoekige ruimte, het resultaat van Giuseppe Vandonis negentiende-eeuwse plan voor een vierkante zuilenganghof, dat werd verkleind omdat men het niet eens werd met de eigenaars van de omliggende gebouwen. De ingang komt uit op dit kleine open terrein, niet direct aan de straat. De klokkentoren is de romaanse van vóór de verbouwing van de jaren 1480.
Donato Bramante creëerde een optische illusie in het koor met behulp van trompe-l'oeil-technieken om de ruimtebeperkingen door de bestaande straat te overwinnen. Het perspectivische ontwerp creëert de illusie van een diepe apsis, hoewel er in werkelijkheid slechts enkele centimeters diepte zijn.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.214 bijdragers wereldwijd.