Ortler, Bergpiek in Zuid-Tirol, Italië.

De Ortler is een 3.905 m hoge top in Zuid-Tirol, het hoogste punt van de Ortler-Alpen, grotendeels opgebouwd uit Hauptdolomit. De top rijst slechts ongeveer 20 m boven het Ortlerplateau uit, een met sneeuw bedekt hoogvlak van de Boven-Ortlergletsjer. Steile rotswanden, waaronder de noordkam of Tabarettakamm, omsluiten het plateau, en de noordwand daalt ongeveer 1.200 m af als ijswand.

Aartshertog Johan van Oostenrijk loofde een beloning uit voor de eerste beklimming van de Ortler, toen de hoogste top van het rijk. Op 27 september 1804 vertrok gemsjager Joseph Pichler met twee metgezellen bij de Tre Fontane boven Trafoi, klom over de Bergl en de onderste Ortlergletsjer via de Hintere Wandlen en de "rode kloof", en stond om 10 uur op de top. Gebhard bereikte die in 1805 en stak boven een vuur aan om de twijfelende valleibewoners te overtuigen.

De naam gaat terug op de twee boerderijen bij Solda, Außerortl en Innerortl, in 1770 vermeld als Ortles spiz; de oude dialectvorm Ortl wijst op de Duitse voornamen Ortnit of Ortwin. Joseph Pichler, een gemsenjager uit het Passeiertal bijgenaamd Pseirer Josele, werd na 1804 de officiële gids van de berg.

De normale route, in 1864 geopend door Francis Fox Tuckett, start bij de Payerhut en klimt over de noordkam (Tabarettakamm) en de Tabarettaspitze, steekt de Marltferner en de bovenste Ortlergletsjer over naar het topplateau. Alle routes zijn veeleisende hooggebergtetochten met gletsjeruitrusting en gids; de noordwand geldt als de grootste ijswand van de Oostalpen.

De noordwand bevat een van de grootste ijswanden in de Oostelijke Alpen, met routes die zelden zijn herhaald sinds hun eerste beklimming. Veel van deze lijnen blijven technisch veeleisend en trekken slechts enkele klimmers aan die buitengewone uitdagingen zoeken.