Takht-E Soleyman

Takht-e Soleyman is een archeologisch complex gebouwd op een versterkt platform dat hoog boven het omringende landschap uittorent, met daarin een vuurtempel, een heiligdom en woonruimten. De plaats toont gelaagde bouw van meerdere culturen, met muren van steen en bakstenen die verschillende architectonische tradities uit elke periode bewaren.

De plaats ontstond in de late Oudheid als koninklijk heiligdom van het Sasanidische Rijk, dat hier een vesting bouwde met machtige muren en verdedigingstorens. Opeenvolgende veroverende machten pasten de structuren in de volgende eeuwen aan, stellend hun eigen sporen via herhaalde bouw en aanpassing.

Het heiligdom earde de zoroastrische godin Anahita, stellend vuur- en watercultus in één heilige ruimte samen. Deze twee religieuze tradities blijven zichtbaar in de indeling en bouwkeuzes die het terrein in de loop der tijd hebben bepaald.

De plaats ligt op grote hoogte in een regio die het best in de warmere maanden wordt bezocht. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen omdat het terrein oneffen oppervlakken en meerdere trappen in het hele complex heeft.

Onder het platform ligt een ondergrondse lagune die wordt gevoed door natuurlijke ondergrondse bronnen en die zich gedurende millennia nooit heeft leeggepompt. In de buurt staat een actieve vulkaan met een diepe kloof die stoomwolken uitstoot, wat een opmerkelijk natuurlijk kenmerk vormt dat het hele landschap bepaalt.

Locatie: Chaman Rural District

Officiële opening: 5e eeuw VGT

Architectuurstijl: Achaemenid architecture, Parthian architecture, Sasanian architecture, Abbasid architecture, Seljuk architecture, Ilkhanid architecture

Hoogte boven de zeespiegel: 2.200 m

Gemaakt van: calcareous, stone, rubble, travertine, mudbrick, brick

GPS-coördinaten: 36.60472,47.23417

Laatste update: 20 december 2025 om 17:02