Salimgarh Fort, Historisch fort in Centraal-Delhi, India

Het Salimgarh Fort is een driehoekige vesting met dikke muren van onregelmatig roodbruin puinmetselwerk en ronde bastions. In het midden staat een poort van rode zandsteen onder een spits, geschulpt boog met een metalen hek van verticale staven; links daarvan, laag in de muur, een rechthoekig paneel van rode zandsteen met een donkere gegraveerde plaat. Een boogbrug, de Bahadur Shah-poort, verbindt het fort in het noordoosten met het Rode Fort.

Fort Salimgarh werd in 1546 gebouwd door Salim Shah Suri, zoon van Sher Shah Suri, op een eiland in de Yamuna tijdens het Suri-tussenbewind. Nadat Humayun Delhi in 1555 heroverde, noemde hij het Nurghar en verbood hij de oude naam aan het hof. Aurangzeb maakte er een gevangenis van en hield er zijn broer Murad Baksh en naar verluidt zijn dochter Zebunnisa 21 jaar vast. De Britten zetten die functie na 1857 voort en vanaf 1945 werden er INA-gevangenen opgesloten.

Aurangzeb maakte van Salimgarh een gevangenis en hield er zijn broer Murad Baksh vast na diens gevangenneming in Mathura, voordat hij hem naar Gwalior stuurde voor executie. Ook zou hij zijn oudste dochter Zebunnisa, dichteres en muziekliefhebber, 21 jaar tot haar dood in het fort hebben opgesloten. Vanaf 1945 gebruikten de Britten het voor de detentie van gevangenen van het Indiase Nationale Leger.

Het fort is te voet bereikbaar vanuit het Rode Fort via een voetgangersbrug die beide locaties verbindt, waardoor het gemakkelijk is beide in één bezoek te zien. Draag stevig schoeisel omdat de paden oneven zijn en de omstandigheden glibberig kunnen worden tijdens of na regen.

De muren van het fort zijn van onregelmatig puinmetselwerk, niet van baksteen: ruwe roodbruine stenen, waarbij rode zandsteen is voorbehouden aan de middelste poort en de getande boog ervan. De metalen spijlen van het hek en de ingemetselde beschreven plaat ernaast worden vaak over het hoofd gezien.