Solomon's Pillars, Rotsformatie in Timna Vallei, Israël.

De Zuilen van Salomo zijn een groep hoge zandsteenzuilen in de Timna-vallei, ten noorden van Eilat, van ongeveer 40 meter hoog. Wind en water erodeerden de rode zandsteen langs breuklijnen en scheidden afgeronde zuilen in lichtbruin en tan met donkere verticale spleten; aan de voet liggen losse blokken en puin van dezelfde steen op een vlakke, zanderige woestijnbodem.

Egyptische mijnexpedities bereikten Timna in de 14e eeuw v.Chr. en wonnen koper tot de 12e eeuw v.Chr., toen de ploegen werden teruggetrokken en de mijnen overgingen naar de Midianieten, later mogelijk de Edomieten. Aan de voet van de pilaren bouwden zij een tempel voor Hathor, godin van de mijnbouw, gesticht onder Seti I (1294–1279 v.Chr.) en hersteld onder Ramses II (1279–1213 v.Chr.), in gebruik tot Ramses V (1147–1143 v.Chr.). Opgravingen leverden zandstenen sfinx- en vrouwenhoofden en een rotsstele van Ramses III op.

De naam werd in de jaren 1930-1940 gegeven door de bijbelse archeoloog Nelson Gluck, die de mijnen in de Timna-vallei identificeerde als de kopermijnen van koning Salomo. Aan de voet van de zuilen bouwden de Egyptenaren die in de 14e-12e eeuw v.Chr. koper wonnen een tempel voor Hathor, godin van de mijnbouw; na hun vertrek gebruikten de Midianieten hem, dekten hem af met tentdoek en plaatsten een koperen slang in het allerheiligste.

Bezoeken in de vroege ochtend helpt de intense middaghitte te vermijden en biedt het beste zicht op de formaties. Breng veel water mee omdat het gebied geen schaduw biedt en de blootstelling aan direct zonlicht constant is.

Over millennia hebben zware regenval en windkrachten natuurlijke trappen en kanalen in de rotsanden uitgehouwen, waardoor bezoekers gedeeltelijk deze erosiekenmerken kunnen beklimmen. Deze natuurlijk gevormde traptreden veranderen voortdurend terwijl het voortdurende erosieproces het gesteente herschapt.