Palestine Final Fortress, Britse militaire verdedigingslocatie op de Berg Karmel, Israël

Palestine Final Fortress was een Brits verdedigingsplan uit 1942, geen afzonderlijke locatie: een versterkte linie van stellingen, verbindingsloopgraven, bunkers, zware-wapenopstellingen en artilleriekuilen van de Karmel via Gilboa en de Jordaanvallei tot de kliffen van de Dode Zee. Een kaderdivisie met hoofdkwartier in Tulkarm moest die houden, gesteund door een groter korps. Op de Karmel zijn bunkers bewaard.

De Britse troepen stelden dit verdedigingsplan in 1942 op tijdens de Tweede Wereldoorlog om mogelijke Duitse invasies door Syrië en Libanon in Palestina onder mandaat tegen te gaan. De site werd ontworpen als reactie op de dreiging van vijandelijke troepen die van het noorden oprukten.

De plannen van de Jisjoev voor de verlaten Britse werken kregen de bijnamen "Masada op de Karmel" en "Haifa-Masada-Musa Dagh", naar de woestijnvesting Masada. De naam was een leus van Joodse leiders tijdens de "200 dagen van angst" in 1942, geen Britse aanduiding.

Het gebied van de Karmelberg werd begin 1942 tot gesloten militair gebied verklaard; genie-eenheden en bouwbedrijven zoals Solel Boneh groeven stellingen, legden toegangswegen aan en versterkten bunkers. De verdediging werd in 1942-1943 verlaten toen de strijd naar Noord-Afrika verschoof; er vond geen gevecht plaats. Bewaarde bunkers en loopgraven liggen in de bossen van de Karmel; het terrein is steil en bebost: volg gemarkeerde paden en neem water mee.

Het fortressplan incorporeerde natuurlijke geografische kenmerken die de bewegingen van vijandelijke tankdivisies die van het noorden oprukten zouden hebben belemmerd. Deze strategie toont hoe planners het landschap zelf als wapen tegen moderne militaire technologie gebruikten.