Beit Lid Immigration Camp, Immigratiekamp in de Sharon-vlakte, Israël

Beit Lid Immigratiekamp was een ontvangstcentrum in de Sharon-vlakte met tijdelijke huisvesting georganiseerd in secties. De structuren onderbrachten aankomsten en creeerden aangewezen gebieden voor leven en werken.

Het Britse leger bouwde hier in 1941 een kamp, dat bij het einde van het Mandaat in 1948 werd verlaten. In maart 1949 kwam een eerste subkamp; in juli 1949 waren er vijf, later zeven, met 12.000 immigranten die maand en 14.000 in september. In 1951 werd het kamp de ma'abara Shvut Am, die tot 1967 bestond.

Het kamp bracht Joodse immigranten uit meerdere landen samen, waardoor verschillende talen en tradities elkaar in het dagelijkse leven ontmoetten. Deze verscheidenheid vormde hoe mensen samen leefden en werkten in de vlakte.

De locatie ligt in de Sharon-vlakte en bestaat vandaag de dag als een historische locatie zonder actieve faciliteiten. Bezoekers moeten van tevoren onderzoeken doen, aangezien de toegang beperkt kan zijn of voorgearrangeerde bezoeken nodig zijn.

De bevolkingscijfers van het kamp lopen sterk uiteen: de gemeenteraad van Pardesiya stelt dat bijna 100.000 immigranten door Beit Lid zijn getrokken, een artikel in Davar uit 1959 noemde ongeveer 35.000 bewoners in de ma'abara en een rapport uit februari 1967 sprak van circa 30.000 mensen. Eind 1955 werd voor de bewoners een openbare douche met 34 cabines gebouwd, waarvan het gebruik 50 prutot kostte.