Tel Bnei Brak, Archeologische vindplaats in Tel Aviv District, Israël.

Tel Bnei Brak is een archeologische vindplaats in het district Tel Aviv met resten uit meerdere perioden, waaronder de Ijzertijd en de perioden van de Eerste en Tweede Tempel. De lagen van artefacten laten zien hoe verschillende beschavingen zich hier vestigden en eeuwenlang leefden.

Deze locatie komt overeen met de bijbelse stad Beneberak, vermeld in het Boek Jozua als grondgebied toegewezen aan de Stam Dan. De antieke nederzetting weerspiegelt de vroege verdeling van stammenlanden in de regio.

De naam Bnei Brak staat op het prisma van de Assyrische koning Sanherib, in Akkadisch spijkerschrift geschreven als Banayabarqa, niet in het Aramees. Het prisma rekent hem tot de steden van Tsidqa, koning van Askelon, die in de veldtocht van 701 v.Chr. in de Levant werden ingenomen, naast Beth-Dagon en Jaffa. De naam leeft ook voort in de Pesach-Haggada, die de maaltijd van de geleerden in Bnei Brak plaatst.

De vindplaats is een lage tell tussen akkers direct ten zuidwesten van het knooppunt Mesubim, ten noordoosten van al-Khayriyya, in het Ariel Sharon Park. De plek is niet systematisch opgegraven en blijft verwaarloosd en weinig bekend bij het publiek; ter plaatse is geen begeleide informatie. De proefopgraving van 2005 beperkte zich tot twee vakken aan de oostrand van de tell.

Op de tell groeien jujubebomen en vijgcactussen; de Arabische naam al-Khiriyya betekent "goed", omdat de grond als zeer vruchtbaar gold. Het dorp heette eerst Iban Abraq en werd omgedoopt om zich te onderscheiden van de Joodse stad Bnei Brak die in 1924 op zijn grond werd gesticht.