Khirbet Mazin, Archeologische vindplaats aan de Dode Zee kust, Israël.

Khirbet Mazin is een archeologische plaats met ruïnes van een oud fort gelegen aan de noordwestelijke oever van de Dode Zee. De resten tonen een droogdok-systeem dat werd gebouwd ter ondersteuning van bootoperaties op het water.

De oudste ruïnes dateren van het einde van de Eerste Tempelperiode, in de 8e–7e eeuw v.Chr., herkend aan het daar gevonden Israëlitische aardewerk. In de hasmonese tijd werd de vesting uitgebreid en kwam er een droogdok bij. Een schat van ongeveer 2.500 bronzen munten van Alexander Jannaeus, in 2002 op de oever gevonden, dateert de havenwerken in zijn regeerperiode.

De naam Metzad Kidron betekent in het Hebreeuws „vesting bij de Kidron“, terwijl Khirbet Mazin van de nabije Wadi Mazin komt. De eerste archeologen noemden de plek naar de wadi; later heette hij ook Qasr el-Rubai en werd hij vereenzelvigd met Qasr el-Yahud. In de toren woonden de arbeiders en koninklijke gasten die de aanlegplaats gebruikten.

De locatie bevindt zich in een afgelegen gebied aan de Dode Zee en is het beste bereikbaar per voertuig of rondleiding. Bezoekers moeten water, zonnebescherming en stevig schoeisel meenemen omdat het terrein oneffen is en weinig schaduw biedt.

Het droogdok had een helling waarmee boten uit het water werden getrokken, zodat hun romp met zoet water van het zout kon worden gewassen. Ernaast lag een 15 meter lange kade waar boten vracht laadden en losten; de archeoloog Yizhar Hirschfeld beschouwde de haven als een koninklijke aanlegplaats voor Alexander Jannaeus.