Sea Mosque, Ottomaanse moskee aan het Meer van Galilea, Tiberias, Israël

De Zeemoskee in Tiberias is een moskee die in 1702 aan de oever van het Meer van Galilea werd gebouwd, toen de enige van de stad. Zij staat bij de voormalige Visserspoort, en vissers bonden hun boten vast aan het overwelfde kruisvaardersbouwwerk direct ten noorden. Na de overstroming van 1934 en de aanleg van de promenade grenst zij niet meer aan het water.

De in 1702 gebouwde Meeresmoskee was toen de enige moskee van Tiberias. In de jaren 1740 liet Haji Yusuf, broer van de Galilee-heerser Daher al-Omar, haar renoveren en uitbreiden terwijl de az-Zidani-moskee verrees. Na de oorlog van 1948 bleef ze verlaten; in 1953 opende ze als museum voor Griekse, Romeinse, Byzantijnse en Arabische vondsten, in 1979 gesloten.

De naam Al-Bahr, „zeemoskee”, komt van de ligging aan het Meer van Galilea; ook Al-Raml, Al-Sha'abi en Al-Bahri waren in gebruik. Ze diende vooral de vissers van de stad, die hun boten vastmaakten aan het overstroomde kruisgewelf direct ten noorden ervan. Vandaag staat het gebouw leeg en wordt het niet meer voor gebed gebruikt.

U kunt de structuur gemakkelijk bereiken door langs de waterfront promenade van Tiberias te lopen, die direct naar de haven en waterkant leidt. De goed aangelegde paden langs de kust maken het eenvoudig om vanaf verschillende delen van de stad toegang te krijgen.

De moskee staat ook bekend als Al-Raml, Al-Sha'abi en Al-Bahri, namen die herinneren aan haar band met het water. De vissers van de stad meerden hun boten af aan het overstroomde kruisgewelf direct ten noorden, bij de Visserspoort. Sinds de overstroming van 1934 en het ruimen van het puin richting het meer scheidt de promenade haar van de oever.