Tempio Italiano in Jerusalem, Synagoge in Jeruzalem, Israël

Het Tempio Italiano is een synagoge op de tweede verdieping van het voormalige Schmidt-schoolgebouw aan Rechov Hillel 25, in het Mitcham Schmidt-complex. Het meubilair kwam intact uit de verlaten synagoge van Conegliano Veneto: een barokke Torakast van verguld hout geflankeerd door twee gedraaide zuilen, kersenhouten betimmering, notenhouten banken en een wasbekken van rood marmer waarvan de figuren bij oor, neus en mond zijn beschadigd. De vrouwensynagoge volgt de oorspronkelijke indeling.

De inrichting van de synagoge komt uit Conegliano Veneto, waar de joden in 1637 in een getto werden opgesloten en de nieuwe synagoge verrees; de ark werd in 1701 ingewijd, zoals een nog aanwezig opschrift vermeldt. Rond 1900 stond de synagoge leeg. In 1948 gaven de joodse gemeente van Venetië en opperrabbijn Elio Toaff toestemming het interieur over te dragen; in 1952 werd het opnieuw ingewijd op de eerste verdieping van het voormalige Schmidt-schoolgebouw aan Rechov Hillel 25.

Het gebed volgt hier de Italiaanse rite, de minhag van de Bnei Roma, niet de Sefardische of Asjkenazische gebruiken. De synagoge is naast kleine minjanim in Jeruzalem en Netanya een van de weinige plaatsen buiten Italië waar deze rite nog wordt beoefend. Zij dient de gemeenschap ook voor huwelijken en feesten; de Israëlische film Snow in August (1993) over een Italiaans-Joodse familie in Jeruzalem situeert het culturele leven van de personages in deze synagoge.

De synagoge bevindt zich op de tweede verdieping van het voormalige Schmidt-schoolgebouw aan Rechov Hillel 25, en de toegang loopt via het Nahon Museum voor Italiaans-Joodse Kunst, waarvan zij het centrum is. Bezoekers worden toegelaten van zondag tot en met donderdag, volgens de openingstijden van het museum; op vrijdag, zaterdag en Joodse feestdagen is zij gesloten. Diensten volgens de Italiaanse rite vinden plaats op sjabbat en feestdagen, dus informeer vooraf als u wilt deelnemen in plaats van te bezichtigen.

De marmeren wastafel in de hal kwam met de inrichting uit Italië; de oorspronkelijke Italiaanse rabbijn brak neus, oor en mond van de gebeeldhouwde figuren boven de kranen af, zodat ze niet voor afgodsbeelden zouden worden aangezien. De gelovigen gebruiken hem nog.