Tel Kašiš, Archeologische vindplaats in Noordelijk District, Israël

Tell Kashish is een langwerpige heuvel op de noordelijke oever van de Kishon, waarvan de bocht de zuid- en westflank begrenst. De basis meet 270 bij 160 meter en beslaat 10,7 acre; de westelijke helft ligt ongeveer 5 meter hoger dan de oostelijke. Alle zijden zijn steil behalve het noordoosten, waar vermoedelijk de toegangsweg liep.

Tel Qashish werd voor het eerst bewoond in de Vroege Bronstijd I (3300–3000 v.Chr.) en bleef, anders dan andere vindplaatsen in de Jizreëlvallei, bewoond in de Vroege Bronstijd II, toen een 2 tot 2,5 m dikke muur en een 1,5 m breed steegje langs die muur werden aangelegd. Na een onderbreking in de Midden-Bronstijd werd de plek rond 1750 v.Chr. opnieuw bewoond door een geplande, ommuurde stad; de nederzetting uit de Late Bronstijd werd in de 14e eeuw v.Chr. en opnieuw aan het einde van die periode door brand verwoest. Acht opgravingscampagnes onder Amnon Ben-Tor vonden plaats tussen 1978 en 1987.

De Arabische naam Tell el-Qassis betekent „heuvel van de priesters”, mogelijk verbonden met de dood van de Baälprofeten door Elia. De door Yohanan Aharoni voorgestelde identificatie met het bijbelse Helkath gaf de naburige wijk Kiryat Haroshet haar naam. Op de top staat een Britse bunker uit de onlusten van 1936-1939.

De vindplaats is bereikbaar over de weg in het Noordelijk District en een voertuig maakt de toegang eenvoudiger vanwege de landelijke ligging. Het terrein is ongelijk over de hele heuvel, dus stevig schoeisel is handig bij het lopen tussen het hogere westelijke en lagere oostelijke deel.

Het woord "tell" in de naam verwijst naar een type heuvel die volledig door menselijke activiteit is gevormd, niet door geologie of erosie. Elke laag onder de voeten is de ingestorte overblijfsel van een gebouw dat er ooit stond, waardoor de grond zelf een soort verticaal verslag is van de mensen die hier leefden.