Maon Synagogue, Antieke synagogeruïnes in Negev Woestijn, Israël

De synagoge van Maon is een gebouw uit de 6e eeuw met een basilicale plattegrond van 17 bij 15 meter, een plafond van houten balken en klei en drie schepen gescheiden door twee rijen van vier zuilen. Midden 6e eeuw werd de noordoostelijke muur doorbroken en een halfronde apsis op Jeruzalem gericht aangebracht. Van de mozaïekvloer van de middenhal, 10,2 bij 5,4 meter, is alleen de oostelijke helft bewaard.

Maon was een Joodse nederzetting, vereenzelvigd met het Menois van de Madaba-kaart, op haar hoogtepunt in de Byzantijnse 5e en 6e eeuw. De synagoge werd in 1957-1958 ontdekt bij de aanleg van een weg; midden 6e eeuw werd de noordoostmuur doorbroken en een op Jeruzalem gerichte apsis ingebouwd. Het mozaïek ging in 2006 voor restauratie naar het Rockefeller Museum en keerde in 2009 terug onder een afdak.

Het onderste paneel van de mozaïek toont een amfoor tussen twee pauwen, waaruit een wijnstok groeit met ringen vol vogels, dieren, vruchten en wijnbereidingsscènes. Een zevenarmige kandelaar staat op leeuwenvormige voeten, naast twee leeuwen, palmen, een sjofar, loelav en etrog. Een deels bewaard Aramees opschrift noemt de schenkers Doshin, Tuma en Yehuda, die twee dinaren gaven. De vloer is nu overdekt en wordt vanaf de rand bekeken, niet betreden.

Het mozaïek ligt in de centrale hal, de twee zijbeuken zijn met steen geplaveid en een afdak beschermt nu de vloer. De site ligt bij de kruising Maon, ten oosten van kibboets Nirim in de noordwestelijke Negev. Naast de synagogeruïne liggen een cisterne, waterkanalen en een mikwe.

De menora van het mozaïek staat op drie poten in de vorm van leeuwenklauwen, naar het voorbeeld van de menora van de Tempel in Jeruzalem. Dat ontwerp stond op het biljet van 50 Israëlische lira. Een vrijwel identieke vloer is gevonden in een oude synagoge in Gaza.