Mahmoudiya Mosque, Ottomaanse moskee in Jaffa, Israël

De Mahmoudiya Moskee is de grootste moskee van Jaffa, in de noordoosthoek van de oude stad. De gebouwen, poorten en drie binnenplaatsen zijn in fasen gebouwd in de 18e en 19e eeuw. De westelijke hoofdbinnenplaats leidt naar een rechthoekige gebedsruimte met twee vlakke koepels, en een slanke minaret met twee balkons staat op de zuidwesthoek.

De moskee werd in 1730 gebouwd in opdracht van sjeik Muhammad al-Khalili. In 1812 liet Muhammad Abu-Nabbut, Ottomaans gouverneur van Gaza en Jaffa, het grootste deel opnieuw bouwen en voegde de westelijke binnenplaats, de gebedsruimte met twee ondiepe koepels en de minaret toe. Ze staat op de fundamenten van een kleinere moskee van de familie Bibi; in de muren zijn Romeinse zuilen uit Caesarea en Ashkelon hergebruikt.

De moskee is vernoemd naar Mahmoud, de zoon van Muhammad Aga al-Shami, die stierf terwijl zijn vader het gebouw in 1812-1814 herbouwde. Het complex heeft twee gebedsruimtes, elk met een eigen mihrab die naar het zuiden wijst. De oostelijke poort, de Poort van de Gouverneurs, heeft een Byzantijnse rozet boven de boog en een Ottomaanse halve maan met ster op de kroonlijst.

De hoofdingang ligt aan de zuidkant, onder een inscriptie met het jaartal 1227 van de hidjra (1812). Een tweede poort, de „poort van de gouverneurs”, opent oostwaarts naar het klokkentorenplein. De Sabil Sulayman is in de zuidmuur ingebouwd. De moskee is in gebruik, dus bezoek buiten de gebedstijden.

De minaret en koepels zijn duidelijk zichtbaar boven de daken, ook al zijn de buitenmuren van de moskee bijna volledig verborgen achter winkels die er in de loop van de tijd tegenaan zijn gebouwd. Deze nauwe vermenging van een gebedsplaats en marktleven in dezelfde structuur is elders zelden te zien.