Schneller Orphanage, Erfgoedlocatie en weeshuis in Jeruzalem, Israël

Het Schneller Weeshuis, ook Syrisch Weeshuis genoemd, is een ommuurd complex aan de Malchei Yisrael-straat in Jeruzalem. De meerdelige stenen gebouwen en de uientorens herbergden slaapzalen, klaslokalen, werkplaatsen, een drukkerij, een korenmolen, een bakkerij, een pottenbakkerij en een baksteen- en pannenfabriek. Tegenwoordig is het terrein een charedische wijk met ongeveer 600 woningen, en verschillende historische gebouwen blijven bewaard als openbare en erfgoedgebouwen.

Johann Ludwig Schneller, een lutherse zendeling uit Württemberg, stichtte het weeshuis in 1860 nadat hij negen jongens die wees waren geworden door de Druzen-Maronieten-moordpartijen in Libanon uit Beiroet had gehaald. Het terrein groeide tot ongeveer 150 acres voor de Eerste Wereldoorlog. In 1940 deporteerden de Britten het Duitse personeel en maakten er een gesloten militair kamp van; de Haganah nam het in 1948 over en het diende tot 2008 als Israëlische basis.

De afgestudeerden droegen de leus van de instelling – „orde, discipline en Duitse taal“ – de regio in. Het personeel woonde naast het terrein, en twee huizen aan de Malchei Yisraelstraat dragen plaquettes met de naam van hun schenkende stad: München (nr. 50) en Petersburg (nr. 48).

Het terrein is geen open erfgoedsite: na het vertrek van het leger in 2008 werd het verkocht en bebouwd als charedische wijk van ongeveer 600 woningen, waarbij de beschermde historische gebouwen voor openbare en erfgoeddoeleinden behouden bleven. Het ligt aan de Malkhei Yisrael-straat tussen de wijken Geula en Kerem Avraham; de Europese gevels zijn vanaf de omliggende straten te zien.

Uitgravingen onder het terrein hebben resten van een joodse nederzetting uit de Tweede Tempelperiode en een oud Romeins badhuis blootgelegd. Deze archeologische vondsten tonen aan dat het land duizenden jaren voor de bouw van het weeshuis werd bewoond en gebruikt.