Castlekirk, Torenhuisruïne op een eiland in Lough Corrib, County Galway, Ierland

Castlekirk is een dakloos towerhouse van grijze steenblokken op een klein eilandje van 0,18 hectare in de noordwesthoek van Lough Corrib, op de aanloop naar Maum. De vervallen muren zijn overwoekerd met klimop; een hoge, gekartelde sectie links en een rond, blokkerig deel rechts worden gescheiden door een opening in de bovenmuur. De rotsen lopen aan alle kanten steil af naar het water.

Castlekirk werd begin twaalfde eeuw gebouwd door de zonen van Ruaidrí na Saide Buide (overl. 1118), geholpen door William FitzAldelm, en is een van Ierlands oudste gemetselde kastelen. In 1225 dwong Lord Justice Sir Edmond Butler Odo O'Flatherty het af te staan aan Aedh Ua Conchobair, koning van Connaught. Fedlimid Ua Conchobair liet het in 1233 afbreken; het bleef bezet tot Cromwelliaanse soldaten het in 1654 innamen.

De tweede naam van het kasteel, Hen's Castle ('Hoenderkasteel'), komt van Gráinne Ní Mháille: op haar zestiende trouwde ze met Dónal an-Chogaidh O'Flaherty, bijgenaamd 'de Haan' om zijn agressie, en zij werd 'de Hen'. Na de moord op haar man verdedigde ze de burcht zo fel dat de naam bleef hangen.

Het bereiken van het kasteel vereist een bootreis over het meer, dus bezoekers moeten van tevoren plannen op basis van weersomstandigheden en waterstand. De site is beschermd als een nationaal monument, dus de toegang kan beperkingen of seizoensgebonden beperkingen hebben.

Lady Jane Wilde, de moeder van Oscar Wilde, legde de folklore van het eiland vast in haar werk „Speranza“ uit 1888: vreemde lichten trekken door de ruïne en op bepaalde middernachten varen boten met mannen in groen en rode sjerpen eromheen tot een haan kraait; dan verdwijnen ze en klinken kinderkreten, een teken dat de Sidhe een kind hebben gehaald.