Farmleigh Bridge, Victoriaanse brug in Strawberry Beds, Dublin, Ierland

Farmleigh Bridge is een enkelvoudige gietijzeren kokerbrug van ongeveer 52 m lang, die de rivier de Liffey en de Lower Lucan Road overspant. De brug rust op twee stenen en metselwerk steunpunten bekleed met gehouwen kalksteenblokken, versierd met steunberen en rondbogen. De brug heeft sierlijke poorten aan beide uiteinden en een stenen portaal aan de noordzijde.

De brug werd in de jaren 1870 gebouwd door Edward Cecil Guinness en verving een veerboot die eerder mensen over de rivier vervoerde. Het was oorspronkelijk ontworpen om waterleidingen en later elektriciteitsleidingen van een molenturbine te dragen.

De brug was lange tijd een symbool van industrialisatie in de Liffey Valley en toont hoe particuliere ondernemingen Dublins infrastructuur vormden. Het weerspiegelt de invloed die welgestelde families uitoefenden op de transformatie van de stad in de negentiende eeuw.

De brug is momenteel niet geopend voor bezoekers omdat deze onder restauratie staat. Stenen poorten markeren de ingang, maar er is geen functioneel voetpad over de constructie.

De brug droeg waterleidingen en elektriciteitslijnen van de turbine van de molensloot naar Farmleigh House en de bijbehorende klokkentoren, die een groot waterreservoir bevatte. Een dek over de leidingen en kabels liet de familie Guinness en het personeel te voet oversteken, en medewerkers die ten zuiden van de rivier bij Palmerstown woonden, gebruikten de brug als kortere weg naar het landhuis.