Dunbrody Abbey, Cisterciënzer klooster in County Wexford, Ierland.

Dunbrody Abbey is een ruïne van een cisterciënzerklooster in County Wexford; de kruisvormige kerk is 59 m lang, een van de langste van Ierland. Het schip wordt door een arcade van vijf traveeën van de zijbeuken gescheiden; de noordelijke zijbeukmuur staat nog dankzij vier grote steunberen. De vijftiende-eeuwse klokkentoren werd op nieuwe pijlers naast de oude transeptbogen gebouwd, en de zuidelijke arcade en zijbeukmuur stortten op kerstavond 1852 in een storm in.

Richard de Clare, bekend als Strongbow, vroeg zijn oom Herve de Montmorency de abdij te stichten, en Montmorency schonk het land. De Engelse abdij Buildwas weigerde de gift na een ongunstig verslag van een lekenbroeder, waarna het terrein naar de Sint-Mariabdij in Dublin ging, wier monniken in 1182 aankwamen. Dunbrody werd in 1536 onder Hendrik VIII ontbonden; de laatste abt, Alexander Devereux, werd later bisschop van Ferns.

Het klooster volgt het traditionele Cisterciënzerontwerp met een schip, zijbeuken en dwarsbeuk die laten zien hoe middeleeuwse monniken hun heilige ruimtes indeelden. Deze indeling bepaalde het dagelijkse ritme van het religieuze leven hier.

De ruïnes kunnen zelfstandig worden verkend, hoewel een bezoekerscentrum informatie en begeleiding biedt voor wie dat wil. Het terrein is vrij gemakkelijk te voet door te gaan, met open paden tussen de hoofdstructuren.

Het terrein bevat een groot doolhof gemaakt van ongeveer 1.500 taxusbomen, een van slechts twee volledige haagdoolhoven in Ierland. Dit moderne kenmerk contrasteert sterk met de middeleeuwse ruïnes en trekt bezoekers aan die ervan houden om zich een weg door kronkelende paden te zoeken.