Derrynaflan Chalice, Middeleeuwse kelk in Dublin, Ierland

De Derrynaflan-kelk is een kelk uit de 8e of 9e eeuw van insulaire metaalkunst, 19,2 cm hoog en 21 cm in diameter, gemaakt van brons en gips. Hij werd in 1980 gevonden als onderdeel van de Derrynaflan-schat, vijf samen begraven liturgische vaten, en bevindt zich in het National Museum of Ireland.

De Derrynaflan-kelk is een kelk uit de 8e of 9e eeuw, op 17 februari 1980 met een metaaldetector gevonden door Michael Webb en zijn zoon Michael op het kloosterterrein van Derrynaflan bij Killenaule, County Tipperary. Hij lag begraven met vier andere liturgische vaten, vermoedelijk verborgen tijdens de Vikingaanvallen en dynastieke onrust van de 10e tot 12e eeuw. Bijna zeven jaar rechtszaken leidden tot de National Monuments (Amendment) Act van 1994.

De kelk toont hoe Ierse ambachtslieden verschillende materialen en technieken combineerden in religieuze voorwerpen. De aandacht voor decoratie geeft inzicht in de waarde van vakmanschap in het middeleeuwse religieuze leven.

De kelk en de vier andere voorwerpen van de Derrynaflan-schat worden bewaard in het National Museum of Ireland in Dublin. De schat werd op 17 februari 1980 gevonden in Derrynaflan, een weide-eiland omringd door veen in de townland Lurgoe, ten noordoosten van Cashel en ongeveer 6 km van Killenaule. Op de vindplaats staan de bescheiden ruïnes van een latere cisterciënzer zaalkerk met koor.

De schat werd op 17 februari 1980 gevonden door Michael Webb en zijn gelijknamige zoon met een metaaldetector op het kloosterterrein van Derrynaflan. Ze mochten de plek bezoeken maar niet graven, en de vondst bleef drie weken geheim. Bijna zeven jaar procederen volgde, uitmondend in een zaak bij het Hooggerechtshof waarin zij meer dan £5.000.000 eisten; de affaire leidde tot de National Monuments (Amendment) Act van 1994.