Fore Abbey, Benedictijner priorij en nationaal monument in County Westmeath, Ierland.

Het Fore Priory is een benedictijnenmonasterie en nationaal monument in een vallei in County Westmeath, met behouden stenen muren van torens en een galerijen-klooster uit de middeleeuwen. De ruïnes tonen de originele indeling van de religieuze gemeenschap, met belangrijke gebouwen verspreid over het terrein.

Sint-Féichín stichtte hier in 630 een klooster, dat tussen 771 en 1169 twaalf keer werd platgebrand door Vikingen en de O'Reilly. Rond 1200 stichtte Hugh de Lacy het opnieuw als benedictijnse celle van de abdij van Évreux, gewijd aan Féichín en Taurin. In 1539 werd de gemeenschap opgeheven, maar kluizenaars bewoonden de plek tot in de 17e eeuw.

De naam Fore komt van het Ierse Fobhair, „waterbronnen”, naar de put van de heilige Féichín naast de oude kerk uit de 7e eeuw. Pelgrims leggen nog munten in de driesprongige boom die de koperboom heet, en de Zeven Wonderen van Fore worden lokaal verteld, van de molen zonder waterloop tot het water dat niet kookt in de put van de heilige.

Het terrein wordt het best verkend te voet via voetpaden die de verschillende structuren en religieuze monumenten in het landschap verbinden. Stevig schoeisel en waterdichte kleding worden aanbevolen omdat de paden over oneffen terrein en open landschap gaan.

De bewoners noemen zeven wonderen in Fore, waaronder een molen zonder zichtbare watertoevoer, aangedreven door water van Lough Lene dat in de grond zakt en weer opwelt, en een boom waarvan het hout niet brandt en waarin pelgrims munten steken, vandaar de naam koperboom. Tot de andere wonderen behoren water dat bergopwaarts stroomt en een put waarvan het water niet kookt.