Naszályi Sinkhole, Natuurlijke grot in Vác, Hongarije.

De Naszályi-doline opent zich in een 100 meter lange en 30 meter brede doline op de Naszály-bergkam, ongeveer 700 meter ten noordwesten van de geodetische meetoren. Hij is gevormd in Trias-kalksteen en bevat helictieten en opgeloste vormen zoals rotstreden. De gangen wisselen af tussen nauwe, met puin gevulde doorgangen, ruime kamers en steile delen.

De doline werd in 1949 ontdekt door Tibor Gánti en László Bánhidi. In 1952 groeven leerlingen van het gymnasium van Vác hem uit onder leiding van László Bánhidi en Tibor Joó, en kreeg hij de naam Szinlő-barlang; toen was 120 m lengte en 60 m diepte bekend. In 1974 bereikten de werkzaamheden van de speleologische groepen Vörös Meteor en Viktória een diepte van 165 m. Sinds 1976 is het een grot van nationaal belang; in 1977 werd hij in een publicatie van László Kordos voor het eerst Naszályi-víznyelőbarlang genoemd.

De naam van de grot veranderde in de literatuur: na de verkenning in 1952 door gymnasiasten uit Vác heette ze Szinlő-barlang, pas in 1977 publiceerde Kordos László de naam Naszályi-víznyelőbarlang. De drie streng beschermde grotten van de Cserhát beginnen allemaal met een „N”: deze, de Nézsai-víznyelőbarlang en de Nincskegyelem-aknabarlang.

De toegang vereist gespecialiseerde uitrusting en ervaren gidsen vanwege de steile verticale wanden en de diepte van de schacht. Bezoekers moeten beseffen dat dit geen gewoon bezoek is maar serieuze voorbereiding vereist.

De grot herbergt de grootste kolonie kleine hoefijzerneuzen van het land, die hier hun rustperiode doorbrengen, waardoor er in de winter niet mag worden binnengegaan. In de gangen leven ook troglobionten, echte grotbewoners die aan het leven in het donker zijn aangepast.