Pernau monastery, Middeleeuws klooster in Pornóapáti, Hongarije

Het klooster Pernau is een voormalige cisterciënzerabdij waarvan de site in een lus van de Pinka ligt, bij de hoeve Althof nabij Deutsch-Schützen in het Oostenrijkse Burgenland, dicht bij de Hongaarse grens. Van de gebouwen is bijna niets over: een als wijwaterbekken hergebruikt kapiteel staat in de parochiekerk van Pornóapáti, en de ruïnes van Ómajor liggen aan de Hongaarse kant.

Gesticht in 1219 door Banus Chepan uit het geslacht Ják als benedictijner vestiging, werd het klooster in 1234 als dochter van Szentgotthárd in de cisterciënzer orde opgenomen. In 1327 kende koning Karel I het patronaatsrecht toe aan de familie Sitkey, dat in 1455 overging op de huurlingenleider Berthold von Ellerbach. In 1526 verlieten de monniken het klooster wegens de Turkse dreiging; in 1552 werd de aanleg versterkt en in 1799 werden de resten afgebroken.

Het enige bewaarde overblijfsel van het klooster is een gebeeldhouwd kapiteel in de parochiekerk van Pornóapáti, dat nu als wijwatervat dient. De dorpsnaam bewaart de herinnering: 'apáti' is Hongaars voor abt, naar de titel abbas Pornensis die de bisschop van Győr in 1609 voerde.

De kloosterlocatie ligt in het Pinkadal bij Deutsch-Schützen bij de hoeve Althof in Oostenrijk, direct over de grens tegenover Pornóapáti; het bewaarde kapiteel staat in de parochiekerk van het dorp en de ruïnes van Ómajor liggen aan Hongaarse zijde. De toegang gaat te voet via de omliggende wegen.

De steen van het klooster werd hergebruikt: na de afbraak van de laatste resten in 1799 diende een deel van het materiaal voor het gemeentehuis van Pornóapáti. Eén gebeeldhouwd kapiteel bleef bewaard, nu in gebruik als wijwaterbekken in de parochiekerk van het dorp.