Tápió–Hajta Vidéke Tájvédelmi Körzet, Beschermd landschapsgebied in het oostelijke district Pest, Hongarije

Tápió-Hajta beschermde natuurgebied is een natuurreservaat met steile heuvels van leemgrond, zandduinen en wetlands, gelegen waar drie grote geografische regio's van Hongarije samenkomen. Het terrein bevat meerdere verschillende natuurlijke habitats die een gevarieerd en complex landschap vormen.

Het beschermde gebied kreeg zijn officiële aanwijzing in 1998, met een gedeelte onder strikte bescherming dat speciale toegangsvergunnigen vereist. Deze erkenning markeerde een keerpunt in het waarborgen van de karakteristieke natuurlijke habitats van de regio.

De naam van de streek komt van de waterlopen Tápió en Hajta die de moerassen voeden. Bossen en graslanden van het reservaat verbergen resten van oude versterkingen, wallen, kloosters en kerken, zoals sporen van Csörsz árka, de Vár-hegy bij Pécel en de Szent Pál-hegy bij Valkó. De bedevaartplaats Máriabesnyő ontstond rond een uit been gesneden Mariabeeldje dat in 1759 bij de kerkbouw werd gevonden.

Het reservaat bestaat uit 21 afzonderlijke eenheden verspreid over de Tápió-vallei, aan de randen van Farmos, Gomba, Nagykáta, Szentmártonkáta, Tápióbicske, Tápiógyörgye, Tápióság, Tápiószecső en Újszász, 40-70 km oost-zuidoostelijk van Boedapest. Het grootste aaneengesloten deel ligt tussen Farmos en Nagykáta, waar de door de Hajta-beek gevoede moerassen broedende en foeragerende vogels aantrekken. Het deel in de Felső-Tápió-vallei loopt van Tápiószecső tot Tápiószentmárton en omvat het enige grotere open water van het gebied, de visvijver van Tápiószecső.

De Nyík-rét, de grootste aaneengesloten eenheid van het reservaat tussen Farmos en Nagykáta, wordt gevoed door de Hajta-beek en herbergt de grootste Hongaarse groeiplaats van de Hongaarse iris. In de moerassen broeden de streng beschermde zilverreiger en de grauwe gans, en het zwarte ooievaar is er het hele jaar te zien.