Solymár Cave, Grottenstelsel in Solymár, Hongarije

De Solymárgrot (Solymári-ördöglyuk) opent zich op de noordoostflank van de Zsíros-hegy-groep in het Budagebergte op 348 m boven zeeniveau, enkele meters boven de bovenrand van een grote groeve die begin 20e eeuw werd verlaten. De hoofdingang is een bijna ronde opening van meer dan 1,5 m breed die naar het oosten kijkt; de kleinere gewelfde ingang Pipa ligt 70 m ten noordwesten. De gangen in triassische Dachsteinkalk vormen een driedimensionaal labyrint van smalle, hoge corridors, nauwe verbindingsgangen, kamers op breukkruisingen en verticale delen, met bolvormige holtes in de hogere delen.

De grot werd lang voor een zinkgat gehouden, maar onderzoek in de jaren 1950 stelde de thermale oorsprong vast. De gangen ontstonden in Triassische Dachsteinkalk, mogelijk in het Plioceen of Pleistoceen, een half tot een miljoen jaar geleden. Rond 1900 delfde een buitenlands bedrijf guano bij tonnen, en na de Tweede Wereldoorlog restte naar schatting 75 m³. De in de jaren 1950 geopende ingang Rókalyuk werd in de jaren 1970 dichtgestort met beton wegens instortingsgevaar.

De Hongaarse naam van de grot, Solymári-ördöglyuk, betekent „Duivelsgat van Solymár” en komt in oude geschriften voor onder vele varianten, waaronder Teufels-Höhle en Vörösvári-barlang. Rond 1900 huurde een buitenlands bedrijf de grot en won met grote machines tonnen guano voor bodemverbetering; na de Tweede Wereldoorlog bleef naar schatting nog ongeveer 75 m³ bruikbare hoeveelheid in de gangen over. In de guano gevonden vleermuisbotten bewijzen dat de grote hoefijzerneus en de langvleugelvleermuis hier vroeger in grote aantallen leefden.

Beide begaanbare ingangen zijn afgesloten; de sleutel en een bezoekvergunning worden verstrekt door de directie van het Duna–Ipoly Nationaal Park. Het onderste deel van de hoofdingang tot het rustpunt Pihenő is eenvoudig, vraagt alleen een lamp en duurt ongeveer 20 minuten. Verder is basisuitrusting voor grotten nodig, en de route tot de uitgang Pipa duurt ongeveer 1 uur.

Het grotsysteem heeft drie aparte ingangen: de hoofdopening gericht op het oosten en twee kleinere passages genaamd Pipa en Rókalyuk. Deze meervoudige toegangen stellen bezoekers in staat verschillende routes door het ondergrondse netwerk te verkennen.