Molnár János Cave, Thermaal grottencomplex in Budapest, Hongarije

De Molnár János Grot is een ondergronds thermaal systeem onder Boedapest met gangen door kalksteenformaties. Het grottenstelsel strekt zich over enkele kilometers uit en wordt gevoed door natuurlijke bronnen met warm water die zichtbare mineraalafzettingen creëren.

Een apotheker genaamd János Molnár verkende in de 19e eeuw de droge secties boven het Malom-meer, waardoor een uitgebreid ondergronds netwerk werd onthuld. Zijn onderzoeken stelden wetenschappelijk belang in de locatie vast en openden het voor verder onderzoek.

De grot draagt de naam van János Molnár, die in 1856 de droge gangen verkende en de chemische samenstelling van het water analyseerde; hij publiceerde zijn bevindingen in 1858 in het Orvosi Hetilap. Ferenc Papp stelde in 1942 in zijn boek over de thermale bronnen van Boedapest voor om de holte, toen Langyos-forrásbarlang geheten, naar haar eerste beschrijver te vernoemen. In 1977 verscheen de naam Molnár János-barlang voor het eerst in de vakliteratuur.

De grot is gesloten; toegang en duiken vereisen een vergunning van de directie van het Duna–Ipoly Nationaal Park. De twee begaanbare ingangen liggen boven en onder het waterniveau van het Malom-meer aan de voet van de József-heuvel; de bovenste droge ingang ligt boven het meer.

Het water van de grot is een mengeling van warm water dat van diep opstijgt en koud karstwater uit de Buda-heuvels; het thermale water dat hier opwelt wordt gebruikt door het geneeskundig bad Szent Lukács. In de gangen leven twee soorten pissebedden en een tot nu toe onbekende slakkensoort.