Istállóskő, Bergtop in provincie Heves, Hongarije

Istállós-kő is een berg aan de zuidwestelijke rand van het Bükk-plateau in het comitaat Heves in Hongarije en reikt tot 958,1 meter. Het is het op twee na hoogste punt van de Bükk en de zevende top van Hongarije, na de toppen van de Mátra en Szilvási-kő. Een enkele honderden meters lang voetpad met leuning voert van Szilvásvárad omhoog naar de Istállós-kő-grot in de bergflank.

De grot in de berg werd in 1911 voor het eerst onderzocht door Pál Roskó; de vondsten zijn 30.000 tot 40.000 jaar oud. Ottokár Kadić groef in 1929 en Mária Mottl in 1938; vanaf 1947 leidde László Vértes het planmatige onderzoek en bepaalde drie cultuurlagen. De grot werd in 1944 beschermd en in 1982 extra beschermd; vanaf 2000 leidde Árpád Ringer nieuwe opgravingen.

De grot in de berg, voor het eerst onderzocht door Pál Roskó in 1911, leverde een paleolithische haard en stenen en benen werktuigen op, die in het Hongaars Nationaal Museum worden bewaard. Archeologen stelden op basis van de 30.000 tot 40.000 jaar oude vondsten drie cultuurlagen vast; de grot is sinds 1944 beschermd.

Gemarkeerde paden bereiken de top vanuit verschillende startpunten, met de hoofdroute die begint bij een parkeerplaats in het Bükk-nationaalpark. Bezoekers moeten zich voorbereiden op wisselend weer en blootgestelde omstandigheden omdat de hoogte en het blootgestelde terrein de omstandigheden beïnvloeden.

De grot in de bergflank, in 1911 voor het eerst onderzocht door Pál Roskó, leverde vondsten van 30.000 tot 40.000 jaar oud op, waaronder een paleolithische haard die nu in het Hongaars Nationaal Museum staat. De ijstijdfauna van 66 soorten is de rijkste van alle Aurignacien-vindplaatsen in Europa; uit de microfauna werden 3 nieuwe zoogdier- en 20 nieuwe vogelsoorten beschreven.