Lakihegy Tower, Radiotoren in Szigetszentmiklós, Hongarije

De Lakihegy-toren is een 314 meter hoge gestaagde radiomast van het Blaw-Knox-type: een langwerpig achthoekig staalvakwerk dat van 0,65 m aan de voet via 14,65 m halverwege naar 1,39 m bovenaan versmalt. Acht tuidraden van 220 meter aan betonblokken van 88 ton houden hem overeind, en een uitschuifbare afstemmingsbuis voegt ongeveer 30 meter toe. De 280 ton zware constructie staat ten zuiden van de kruising bij Szigetszentmiklós-Lakihegy.

De 120 kW-zender en de zelfstralende mast van het type Blaw-Knox, door ingenieur Pál Tantó aangepast aan de zanderige bodem van het Csepel-eiland, kwamen op 2 december 1933 in bedrijf, geopend met een toespraak van premier Gyula Gömbös op Budapest I. Op 30 november 1944 sneden terugtrekkende Duitse troepen zes van de acht tuidraden met explosieven door en stortte de mast in. Herbouwd zond hij vanaf 22 december 1946 weer uit, eerst met 50 kW en vanaf 1948 met 135 kW; in 1968 volgde een 300 kW-zender.

De toren is een herkenningspunt in de geschiedenis van het Hongaarse radioverkeer en bepaalt sinds generaties het uitzicht van de regio. Bewoners beschouwen het als onderdeel van hun dagelijkse omgeving.

De toren staat ten zuiden van de kruising van de weg 5101 met de Massányi Károly út, op de grens tussen Lakihegy en Halásztelek. Hij staat op particulier industrieterrein en is niet te beklimmen; de 314 meter hoge staalconstructie en de acht tuikabels zijn vanaf de omliggende wegen te zien. De locatie ligt buiten het bestuurlijke grondgebied van Boedapest, in Szigetszentmiklós.

De 314 meter hoge staalconstructie weegt 280 ton en wordt overeind gehouden door acht tuidraden van 220 meter, verankerd in betonblokken van 88 ton die elk 70 ton spanning dragen. Bovenop steekt een uitschuifbare afstemmingsbuis van 36 meter ongeveer 30 meter boven het vakwerk uit.