Angyal-forrási Cave, Beschermde grot in Tata, Hongarije.

De Angyal-forrási-grot is een beschermde grot in Tata gemaakt van conglomeraat en zandteen in plaats van typisch karstgesteente. De wanden zijn bedekt met calcietafzettingen die zijn achtergelaten door mineraalrijk water.

De grot werd voor het eerst gedocumenteerd in 1976 als Tatai tavasbarlang en verscheen in 1980 als Angyal-forrási-barlang. In 1976 werd ze uitgeroepen tot nationaal belangrijke grot en in 1982 tot strikt beschermde grot. Uit de grotbodem werden archeologische vondsten geborgen, waaronder een nummuliet in het grind.

De naam van de grot komt van de Angyal-forrás (Engelenbron), waarvan de trechter in het Angolkert van Tata opent, in de wijk Tóváros van het Duna–Ipoly Nationaal Park. De Hongaarse literatuur noemt haar Angyalforrás-barlang (Bertalan 1976), Tatai-tavasbarlang, Pokol-forrás, Angyal-forrás barlangja (Eszterhás 1992) en Angyal-forrás Cave (1989); de vorm Angyal-forrási-barlang werd voor het eerst in 1980 gebruikt.

Toegang tot de grot vereist speciale toestemming van de directie van het Nationaal Park Duna-Ipoly als beschermingsmaatregel. Bezoekers moeten vooraf toestemming regelen en alle regelgeving van de site naleven.

De bodemlagen bevatten kleine kiezelsteentjes die tot spiegelglans zijn gepolijst, vooral kwarts, waaronder doorzichtig bergkristal, carneool, jaspis en chalcedoon. Een zandlaag is zo rijk aan magnetiet dat een kubieke meter vulling ongeveer 10 kilogram magnetisch ijzererts bevat, aldus György Vajna in 1977.