Rožanski kukovi, Bergtop in de provincie Lika-Senj, Kroatië.

Rožanski kukovi is een kalkstenen top die 1.676 meter bereikt en gevormd is door karstprocessen die het karakteristieke terrein hebben gecreëerd. Het oppervlak van de berg wordt gekenmerkt door talrijke grotten, zinkgaten en smalle spleten die zich gedurende duizenden jaren hebben gevormd door water- en rotsinteractie.

De Rožanski kukovi maken deel uit van het strikte natuurreservaat Hajdučki i Rožanski kukovi, dat ongeveer vijftig rotsige toppen boven 1.600 meter beschermt. De toppen zijn vernoemd naar figuren uit de Kroatische bergsport, onder wie Ivan Krajač, naamgever van de Krajačev kuk, en Josip Pasarić, voorzitter van de Kroatische bergsportvereniging, naamgever van de Pasarićev kuk. De oorspronkelijke namen van de toppen gingen verloren met de emigratie en het uitsterven van de inheemse Velebit-bevolking.

De namen van de toppen eren figuren uit het Kroatische bergsport: Krajačev kuk is vernoemd naar Ivan Krajač, Pasarićev kuk naar Josip Pasarić, en andere toppen dragen de namen van Ante Premužić, Josip Poljak, Dragutin Hirc, Vjekoslav Novotni en Ljudevit Rossi. De oorspronkelijke namen gingen verloren met de emigratie en het uitsterven van de Velebit-bevolking, waardoor wandelaars nu deze herdenkingsnamen gebruiken.

De Rožanski-groep is de toegankelijkere helft van het reservaat: een gemarkeerd pad loopt door het gesteente en in het midden staat een berghut. De twee groepen worden gescheiden door Lubenovačka vrata, een overgang op 1.474 m, waar de route op moet worden afgestemd.

De toppen dragen namen van bergbeklimmers, niet van de oorspronkelijke Velebit-bevolking: Krajačev kuk eert Ivan Krajač, Pasarićev kuk de HPD-leider Josip Pasarić, en Premužićev toranj, Poljakov toranj, Hircov kuk, Novotnijev kuk en Rossijev kuk herdenken Ante Premužić, Josip Poljak, Dragutin Hirc, Vjekoslav Novotni en Ljudevit Rossi. De oude toponiemen gingen verloren met de emigratie en het uitsterven van de inheemse Velebit-bevolking.